YAZARLAR

İMBAT

Güçlü ÇEZİK

AĞLAMAK DA BİR HİTABET SANATIDIR!

[23-07-2010]

Hatırlayanlar bilir, “Öfke bir hitabet sanatıdır” diye bir cümle duymuş ve yeni bir şey daha öğrenmiştik geçmişte. Son birkaç gündür yaşanan “kürsüde ağlama” tartışmalarına bakarsak anlıyoruz ki, “Ağlamak da bir hitabet sanatıdır”.

Üstelik bu sanat yeni de değildir. Bu sanatın üstadları, sahnede bu sanatı en iyi şekilde sergileyen pirleri vardır. Amaç daha fazla oy almaksa, siyaset sahnesinde akla gelebilecek bütün hünerlerinizi göstermek zorundasınız!

Ancak, tehlikeli olan şudur, bu gözyaşları genelde timsah gözyaşlarıdır. Yani gözyaşı dökenlere baktığınız zaman “Ne kadar duygusal, ne kadar merhametli insanmış” dersiniz. Ama bir de aynı insanların güç kazandıkları dönemlere bakın bakalım, ne göreceksiniz?

Örnek mi istiyorsunuz? Hemen başlayalım:

Geçen gün SP Kongresi'nde Numan Kurtulmuş'un Genel Başkan seçilmesinin ardından, televizyonlarda kahrolmuş vaziyette nasıl gözyaşı döküldüğünü gördünüz mü? O gözyaşlarını gördüğünüzde “Vay be!” dersiniz, “Ne kadar yufka yürekli, merhametli ve hassas insanlarmış bunlar.”

Ve bu insanların 28 Şubat'la mağdur olduklarına inanasınız gelir. Peki filmi 28 Şubat'ın öncesine biraz geri sarmaya ve bugün gözyaşı dökenlerin o günlerde ne yaptıklarını hatırlamaya ne dersiniz?

Dedik ya “Gözyaşı bir hitabet sanatıdır” diye. Üstelik yüzyıllardır sırf ağlama sanatında uzmanlaşmış tarikatlar bile var dünyada. Müridlerini hutbelerinde sırf bu teknikle kendilerine bağlıyorlar. Böyle bir dini akım bile oluşmuş ya, yine de biz konunun dışına fazla çıkmayalım.

Ne demiştik, bugün ağlayanlar 28 Şubat öncesinde kan dökmekten bahsediyorlardı kan! Çünkü ağlayarak insanların din duygularını sömürmekte ustalaşmış olan bu akımın temsilcileri, gücü elde ettiklerinde ağlama takiyyesini bir yana bırakarak gerçek yüzlerini, gerçek niyetlerini gösterirler. Kim demişti “Kanlı mı olacak, kansız mı olacak, çok kan akacak fıstık gibi olacak” diye? Bunun gibi daha neler söylendi ve yapılmaya çalışıldı hatırlayınız.

Demek ki neymiş? İktidara gelmeden önce ağlayan, 28 Şubat'tan sonra yine ağlayan bu ağlak siyaset erbabı, gücü ve iktidarı elde ettiği anda hemen kan dökmekten, ülkeyi kan gölüne çevirmekten bahseder hale geliyormuş! Peki dökülecek kan kimin kanıydı acaba?

Şimdi 28 Şubat'ı eleştiren bu zevata sormak gerek, gözünüzü kan bürümüş bu zihniyetinizle, bu sözlerinizle, ülkeyi 28 Şubat'a siz sürüklemediniz mi? Kendinizi hiç mi sorumlu hissetmiyorsunuz?

Ya ne olacaktı, sizler takiyye ile iktidarı ele geçirip “Çok kan akacak fıstık gibi olacak” deyince, irticayı hortlatıp her köşe başında “Demokratik cumhuriyeti yıkıp Arap ülkelerindeki gibi bir şeriat rejimi getireceğiz” deyince Kahraman Türk Silahlı Kuvvetleri reverans yapıp “Hay hay, emredersiniz” mi diyecekti? Kan dökülmesine göz mü yumacaktı?

Siz o üniformaları “garson üniforması” mı sandınız?

Bunları iyi tanıyın ey halkım. Bunların zayıf dönemlerindeki bu gözyaşlarını iyi belleyin. Gücü, iktidarı ele geçirdiklerinde nasıl da kandan bahsettiklerini, nasıl da gözlerini kan bürümüş acımasız ve gaddar kimselere dönüştüklerini iyi hatırlayın. Hatırlamaz ve aldanırsak, korkarım ki yakın bir gelecekte millet olarak hepimiz gözyaşı dökeriz. Siyasetçi, halkın iyi duygularını sömürmemeli!