YAZARLAR

İMBAT

Güçlü ÇEZİK

AKP SON DURAĞI KAÇIRDI, TÜRKİYE ATEŞE KOŞUYOR

[28-07-2010]

Haftaya nasıl başladık bir bakalım; İnegöl'deki olaylar malum, korkunç bir felaketin eşiğinden dönüldü. Tam olaylar yatıştı derken, Hatay Dörtyol'da terör saldırısı sonucu 3 polisimiz şehit edilince halk galeyana geldi ve BDP ilçe binasını yaktı!

Her iki olaydaki en can alıcı benzerlik nedir? Şudur, halkın öfkesini polis de durduramamıştır. Öfkeli kalabalıklar polisi de dinlememiş, polis havaya ateş açmak zorunda kalmıştır. İnegöl'deki olayların görgü şahitleri polisin öfkeli kalabalık karşısında çok zor durumda kaldığını, emniyet güçlerinin imdadına askeri birliklerin yetiştiğini söylüyorlar.

İşte en tehlikeli tavır, halkın bu tavrıdır. Sosyolojik olarak bu tavır, siyasetçilerin söz sahibi olduğu kurumlara ve adalete halkın zerre kadar inancı ve güveni kalmadığını gösteren bir tavırdır. İsminde “Adalet” kelimesi olan bir parti döneminde halkın vicdanında adalete bu derece güvensizlik oluşması çok acı.

Halkın bu şekilde şiddete başvurmasının anlamı şudur; “Ben ülkeyi yöneten siyasetçilerin elindeki devlet kurumlarına güvenmiyorum, adaletin yerine geleceğine, her kim olursa olsun suçun ve suçlunun adil şekilde cezalandırılacağına inanmıyorum. Polisin suçları önleyeceğine, ülkede huzur ve sükunun, can ve mal emniyetinin sağlanacağına inanmıyorum. O halde ben de kendi adaletimi kendim uygularım, kendi cezamı kendim veririm!”

Tecavüzden gaspa, hırsızlıktan tutun da yan bakma kavgalarına kadar son aylarda her türlü suça karşı ortaya çıkan toplu linç etme girişimlerinin ardında yatan psikoloji budur. Zaten çok uzun zamandır bu tür linç girişimleri tehlikeyi haber veriyordu. En nihayet terör olaylarının tırmanmasıyla halkın bu olaylara karşı duyduğu tepki şiddet olaylarına dönüşmeye başladı.

Devletine güvenen, adaletin yerini bulacağına, suçluların hiçbir zaman cezasız kalmayacağına inanan bir toplumda bu tür “Vahşi Batı” psikolojisi hiç gelişebilir mi? İşte bu, ülkeyi yöneten siyasetin iflasıdır. “Yönetenlerden hayır yok, iş başa düştü” psikolojisidir bu.

Atçalı Kel Mehmet'i, Yörük Ali Efe'yi, Dadaloğlu'nu, Köroğlu'nu yaratan duygu bu duygudur! Bolu Beyi'nin “Adalet”inden ümidi kesenlerin davranışıdır bu.

Üstelik AKP 22 Temmuz'dan önce erken seçim kararı almayarak, ülke için son güvenli limanı da kaçırmıştır. Çünkü yasa gereği, seçimlere 1 yıldan daha az kalmışsa erken seçime gidemeyecektir.

6 Temmuz 2010'da “Türkiye En Tehlikeli Dönemeçte” başlıklı yazımızda ne demiştik:

“Eğer 22 Temmuz 2010'a kadar erken seçim kararı almayacaksa, ülkemizin her alanında giderek tırmanan gerilimlerin önüne geçebilmek için kalan bir yılda uzlaşmacı, toplumsal barışı sağlayıcı ve sorunların çözümüne katkı sağlayacak olumlu bir irade ortaya koymalı, gerilimi tırmandıracak “Ben yaptım oldu” tarzı icraatlardan uzak durmalıdır.

Aksi takdirde, 22 Temmuz 2010'dan sonraki bir yıl, hem ülkemiz için, hem de iktidar için en uzun yıl olacaktır. Çünkü iktidarın neden olacağı herhangi bir gerilimin, erken seçime de gidilemeyeceği için her an bir saatli bombaya dönüşme riski vardır. İktidarların elindeki erken seçim seçeneği, tıpkı bir emniyet sübabı gibidir. Bu sübap kapalıysa, tencereyi kaynatmaktan kaçınmak gerekir.”

Medyum muyuz? Elbette değiliz. Olacakları tahmin edebilmek, birilerine yandaş olmamaktan, olaylara at gözlüğüyle bakmamaktan geçiyor. Biraz birikiminiz varsa ve körükörüne yandaşlığı bir yana bırakıp objektif değerlendirme yapabilirseniz siz de tahmin edersiniz. Tabii ki beyni yıkanmışlardan olmamanız şartıyla! Beyniniz yıkanmışsa hiçbir olayı objektif düşünebilmeniz zaten mümkün değildir.